تبليغاتX
سکوت

سکوت

خداحافظ

میروم خسته و افسرده و زار

·                          سوی منزلگه ویرانی خویش          

·                               به خدا می برم از شهر شما

·                                   دل شوریده و دیوانه ی خویش

·                                        می برم که در آن نقطه ی دور

·                                              شستشویش دهم از رنگ گناه

·                                              شستشویش دهم از کله ی عشق

·                                             زین همه خواهش بیجا و تباه

·                                        می برم تا ز تو دورش سازم

·                                    ز تو ای جلوه ی امید مهال

·                             می برم زنده بگورش سازم

·                         تا از این پس نکند یاد وصال

·                           ناله می لرزد می رقصد اشک

·                                       آه بگذار که بگریزم من

·                                    از تو ای چشمه ی جوشان گناه

·                                             شاید آن به که بپرهیزم من

·                                                 بخدا غنچه ی شادی بودم

·                                        دست عشق آمد و از شاخم چید

·                                       شعله ی آه شدم صد افسوس

·                                  که لبم باز بر آن لب نرسید

·                               عاقبت بند سفر پایم بست

·                        میروم خنده به لب خونین دل

·                       میروم از دل من دست بدار

·                     ای امید عبث بی حاصل


خــــــــــــداحافــظ خداحافظ امید رفته از دستم

خداحافظ واسه یک عمر که من بار سفر بستم

خداحافظ ولی باشــه تو این صحنه ها به یادت

به پات افـــــــتادم بمونی تو گفتی دل نمی خوادت

خداحافظ و این کلام آخر تو رفتی و منم اینجا معطل

تو مـــیری و از امروز خوشبختی

از امـــــــــــروز تا تـه عمر منم پر

خــــــــــــداحافظ دارم میرم بدون اینکه بدونی

میرم تا که تو راحت تر بتونی عشقش بمونی

دارم میرم ولی داغ نگاهت مونده رو جونم

بدون تــــــــو یه لبخندی بعید میدونم بتونم

خداحافظ و این کلام آخر تو رفتی و منم اینجا معطل

تو مـــیری و از امروز خوشبختی

از امـــــــــــروز تا تـه عمر منم پر


ديدي تا حالا... اگه كسي رو دوست داشته باشي دلت نمي ياد اذيتش كني !

دلت نمي ياد شيشه دلش رو با سنگ زخم زبون بشكني !

دلت نمي ياد ازش پيش خدا شكايت كني... حتي اگه بره و همه چيز رو با خودش ببره...

حتي اگه از اون فقط گريه هاي شبونت بمونه... و عطر آخرين نگاهش...

حتي اگه بعد از رفتنش پيچك دلت به شاخه نازك تنهائي تكيه كنه... ديدي ؟

هر گوشه و كنار شهر هر وقت كسي از كنارت رد مي شه كه بوي عطرش رو ميده ؛ چه حالي مي شي ؟

بر مي گردي و به اون رهگذر نگاه ميكني تا مطمئن بشي خودش نبوده...

چقدر سخته كه دلت مي خواد سر تو باز به يه ديواري تكيه بدي كه يه بار زير آوار غرورش همه وجودت له شده...

نه التماسشو نکن لیاقت تورو نداشت

اونکه واسش میمردی تو، رفت و تورو تنها گذاشت

نه التماسشو نکن، بزار بره غصه نخور

اون بی وفایی کرد به تو، تو هم ازش خب دل ببر

نه التماسشو نکن دل دیوونه بدبخت من

اگه دوست داشت خب میموند، نمیگرفتش اون تورو دست کم

سوختی و ساختی تو به پاش، عمر و جوونیتو گذاشتی براش

اما دیدی آخرش چی شد، حتی اون یه ذره تورو دوست نداشت!!!

عاشقی ببین چه کردی با دلم، دارم میمیرم اما هنوز منتظرم

عاشقی خونت خراب شه رو سرت، آخه این دلم، خیلی وقته منتظره

خداااااااااااااااااااا غریبم، برس به دادم

جز غم و قصه، چی شد نصیبم؟؟؟

دلم گرفته، دارم میمیرم!!!
 

 

آخه تو مشکلم رو می دونستی

خداییش تو می خواستی میتونستی

جواب مهربونی مو ندادی
نگو نه ، قدرمو نمی دونستی


انصافا تو رفاقت کم گذاشتی
  من عاشقو اصلآ دوست نداشتی
دل تنهام که رسمآ بود با تو
خداییش مشکل از من بود یا تو؟


بهم عاشق شدن رو یاد دادی
چقدر زود منو دست باد دادی


خدایش ساده بودم می دونستم

زیادی تو رو سرتر می دونستم

 

 

انتظار تو کشیدن واسه من یه عادته

قصه غم دل من صد هزار حکایته

                         قصه غم دل من صد هزار حکایته

                                                                   قصه غم دل من صد هزار حکایته

تویی که میدونی عشق من پر از صداقته

واسه من جدایی سخته واسه تو چه راحته

هنوزم به عشق تو دلم پر از حسادته

تو بدی میکنی و دلم چه بی شکایته

دلمو شکستی

             دلمو شکستی

                        دلمو شکستی.......

دلمو شکستی اما توی قانون دلت

حکم جرم دل شکستن عزیزم برائته

چشم تو با هر نگاهش یه قیامت میکنه

فکر نکن دلم به دوریه تو عادت میکنه

خاطرات تو همیشه توی خاطر منه

آرزوی من فقط تو رو دوباره داشتنه

تو تموم آرزوهای منو دادی به باد

میدونم اسممو حتی دیگه یادت نمیاد

                      میدونم اسممو حتی دیگه یادت نمیاد

                                                                میدونم اسممو حتی دیگه یادت نمیاد

اینه حرف آخرم اگه صدامو میشنوی

توی این دنیا کسی تو رو مثه من نمیخواد

چشم تو با هر نگاهش یه قیامت میکنه

فکر نکن دلم به دوریه تو عادت میکنه

خاطرات تو همیشه توی خاطر منه

آرزوی من فقط تو رو دوباره داشتنه

                         آرزوی من فقط تو رو دوباره داشتنه

                                                                      آرزوی من فقط تو رو دوباره داشتنه....................

+ نوشته شده در  2011/3/16ساعت 4:13 PM  توسط سمیه هومن 

خداحافظی

این آخرین مطلب این وبلاگم است و برای همیشه این وبلاگ و

 

 خاطرات آنرا ترک خواهم کرد .

 

نزدیک عید میشه و همه آدمها هر چه کینه دارند را فراموش

 

می کنند و پیش عزیزشان بر می گردند اما همه زندگیم زمانی

 

که بیشتر از همیشه به او نیاز داشتم مرا تنها گذاشت و برای

 

همیشه رفت.....

 

می خواهم دلم و زندگیم را سنگی کنم - وقتی کسی دوستم

 

نداره منم کسی را دوست ندارم - دیگه منت هیچ کسی را

 

 نمی کشم - دیگه نمی خواهم کسی را دوست داشته باشم

 

- بسه هر چه آدمها را دوست داشتنم و در قبال دوست

 

داشتنم مرا شکستند و به روی خود نیاوردند که چه

 

کردند - فقط با یک کلمه تمام گناه خود را توجیح

 

می کنند که من به خاطر رفاه خودت می روم

 

 اما چه رفاهی؟؟؟؟؟؟

 

 

خیلی راحت دلت را می شکنند و فراموشت می کنند

 

- کسی که حاضر نبود اشک تو چشمات باشه و

 

ناراحت باشی حالا تو را می کشه و از تو

 

یه پلکان می سازه و به مرحله بعدی می ره ،

 

 بی تفاوت از اینکه که چه پشت سرش گذشته و یا چه کسی را له

 

 کرده ؟؟؟؟؟

 

 

گذاشتم بره - فقط به خدا سپردمش - کسی که فقط همدم

 

 تنهایی و دل شکستم است و او بهترین کسی است که

 

 

می توانه حق مرا از او بگیرد ....

 

 

امیدوارم کسی دل شما را نشکند که هیچ چیز بدتر از دل شکته نیست

 

 

آن کسی که در تنها ترین تنهاییم تنهای تنهایم گذاشت

 

 

در تنها ترین تنهائيش تنهاي تنهایش گذار 


+ نوشته شده در  2011/3/16ساعت 3:58 PM  توسط سمیه هومن  | 

تنهايي

امروز چند روزيه كه تنها شدم

كسي كه ۴ سال با من بود و مي گفت خيلي دوستم داره براي هميشه تنهام گذاشت

ديگه دوستم نداره

ديگه منو نمي خواهد

خيلي تنها شدم

نمي دانم با اين دلم كه برايش بي تابي مي كنه چه كنم

كاش برمي گشت

كاش...............................

+ نوشته شده در  2011/2/26ساعت 5:46 PM  توسط سمیه هومن  | 

باتو-بی تو

باتو، همه‌ی رنگهای این سرزمین مرا نوازش می‌کند

باتو، آهوان این صحرا دوستان همبازی من‌اند

باتو، کوه ها حامیان وفادار خاندان من‌اند

باتو، زمین گاهواره ای است که مرا در آغوش خود می‌خواباند

ابر، حریری است که برگاهواره ی من کشیده‌اند

و طناب گاهواره ام را مادرم، که در پس این کوه ها همسایه‌ی ماست در دست خویش دارد

باتو، دریا با من مهربانی می‌کند

باتو،  سپیده‌ی هرصبح بر گونه ام بوسه می‌زند

باتو، نسیم هر لحظه گیسوانم را شانه می‌زند

باتو، من با بهار می‌رویم

باتو، من در عطر یاس ها پخش می‌شوم

باتو، من درشیره‌ی هر نبات می‌جوشم

باتو، من در هر شکوفه می‌شکفم

باتو، من در طلوع لبخند می‌زنم، در هر تندر فریاد شوق میکشم، درحلقوم مرغان عاشق

می‌خوانم در غلغل چشمه ها می‌خندم، در نای جویباران زمزمه می‌کنم

باتو، من در روح طبیعت پنهانم

باتو، من بودن را، زندگی را، شوق را، عشق را، زیبایی را، مهربانی پاک خداوندی را می‌نوشم
 
باتو، من در خلوت این صحرا، درغربت این سرزمین، درسکوت این آسمان، درتنهایی این

بی‌کسی، غرقه‌ی فریاد و خروش و جمعیتم، درختان برادران من‌اند و پرندگان خواهران من‌اند

وگلها کودکان من‌اند و‌اندام هر صخره مردی از خویشان من است و نسیم قاصدان بشارت گوی

من‌اند وب وی باران، بوی پونه، بوی خاک، شاخه ها ی شسته، باران خورده، پاک، همه

خوش‌ترین یادهای من، شیرین ترین یادگارهای من‌اند.

بی تو، من رنگهای این سرزمین را بیگانه می‌بینم

بی تو، رنگهای این سرزمین مرا می‌آزارند

بی تو، آهوان این صحرا گرگان هار من‌اند

بی تو، کوه ها دیوان سیاه و زشت خفته‌اند

بی تو، زمین قبرستان پلید و غبار آلودی است که مرا در خود به کینه می‌فشرد

ابر، کفن سپیدی است که بر گور خاکی من گسترده‌اند

وطناب گهواره ام را از دست مادرم ربوده‌اند و بر گردنم افکنده‌اند

بی تو، دریا گرگی است که آهوی معصوم مرا می‌بلعد

بی تو، پرندگان این سرزمین، سایه های وحشت‌اند و ابابیل بلایند

بی تو، سپیده‌ی هر صبح لبخند نفرت بار دهان جنازه ای است

بی تو، نسیم هر لحظه رنج های خفته را در سرم بیدار می‌کند

بی تو، من با بهار می‌میرم

بی تو، من در عطر یاس ها می‌گریم

بی تو، من در شیره‌ی هر نبات رنج هنوز بودن را و جراحت روزهایی را که همچنان زنده خواهم ماند لمس می‌کنم.

بی تو، من با هر برگ پائیزی می‌افتم. بی تو، من در چنگ طبیعت تنها می‌خشکم

بی تو، من زندگی را، شوق را، بودن را، عشق را، زیبایی را، مهربانی پاک خداوندی را از یادمی‌برم

بی تو، من در خلوت این صحرا، درغربت این سرزمین، در سکوت این آسمان، درتنهایی این بی کسی، نگهبان سکوتم، حاجب درگه نومیدی، راهب معبد خاموشی، سالک راه فراموشی ها، باغ پژمرده‌ی پامال زمستانم.

درختان هر کدام خاطره‌ی رنجی، شبح هر صخره، ابلیسی، دیوی، غولی، گنگ و پرکینه

فروخفته، کمین کرده مرا بر سر راه، باران زمزمه ی گریه در دل من،

بوی پونه،  پیک و پیغامی‌نه برای دل من، بوی خاک، تکرار دعوتی برای خفتن من،

شاخه های غبار گرفته، باد خزانی خورده، پوک، همه تلخ ترین یادهای من، تلخ ترین یادگارهای من‌اند.

""علی شریعتی""

 

+ نوشته شده در  2010/10/31ساعت 11:3 PM  توسط سمیه هومن  | 

کمی نوازشم کن

راز دلم

 

آسمان می خندد

ونسیم گیسوی درخت بید را نوازش می کند

بوی عشق ، شور و جوانی

 در باغ سبز امید می پیجد

 صدای خنده ی قلبهایمان

 دنیا را نورانی می کند

دستهای گرم ، چشمان پرامید ، لبانی سوزان

باشوق یک نوازش ، یک نگاه و یک بوسه

 راز دلم را فاش می کند

+ نوشته شده در  2010/10/27ساعت 8:13 PM  توسط سمیه هومن 

دلم برای کسی تنگ است

دلم تنگ شده است برای طنین صدای مهربانت... من دلم تنگ شده ، آری دلم انقدر تنگ شده که نمی توان از روزنه کوچکش به بیرون از دلم نگاه کنی .... دلم برای چشمهای سیاهت تنگ شده .... شب ها زمزمه نکردنه صدای قشنگت در گوشم عذابی سخت شده... آری تحمل این فاصله دیگر برایم از سخت هم مشکلتر شده ... نازنینم ، قشنگم،دلم برای دوستت دارم هایت نیز تنگ شده .... دلم اینقدر تنگ و کوچک شده که آن را از پشت دریچه قلبم قفل زدم و کلیدش را به سوی تو، ای آشنای قلبم فرستادم تا بیایی و با زمزمه ایی از صدای دلنشینت در گوشم قفل دلم را باز کنی در عشقت دنیا را رنگین تر از همیشه به تصویر خواهم کشید! وعهد خواهم بست که تا همیشه منتظر آن قلب مهربانت بمانم
+ نوشته شده در  2010/10/24ساعت 8:44 PM  توسط سمیه هومن  | 

وقتی کسی را دوست دارید ...

گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org


وقتی کسی را دوست دارید، حتی فکر کردن به او باعث شادی و آرامشتان می شود.

وقتی کسی را دوست دارید، در کنار او که هستید، احساس امنیت می کنید.

وقتی کسی را دوست دارید، حتی با شنیدن صدایش، ضربان قلب خود را در سینه حس می کنید.

وقتی کسی را دوست دارید، زمانی که در کنارش راه می روید احساس غرور می کنید.

وقتی کسی را دوست دارید، تحمل دوری اش برایتان سخت و دشوار است.

وقتی کسی را دوست دارید، شادی اش برایتان زیباترین منظره دنیا و ناراحتی اش برایتان سنگین ترین غم دنیاست.

وقتی کسی را دوست دارید، حتی تصور بدون او زیستن برایتان دشوار است.

وقتی کسی را دوست دارید، شیرین ترین لحظات عمرتان لحظاتی است که با او گذرانده اید.

وقتی کسی را دوست دارید، حاضرید برای خوشحالی اش دست به هر کاری بزنید.

وقتی کسی را دوست دارید، هر چیزی را که متعلق به اوست، دوست دارید.

وقتی کسی را دوست دارید، در مواقعی که به بن بست می رسید، با صحبت کردن با او به آرامش می رسید.

گروه اینترنتی پرشین استار | www.Persian-Star.org

وقتی کسی را دوست دارید، برای دیدن مجددش لحظه شماری می کنید.

وقتی کسی را دوست دارید، حاضرید از خواسته های خود برای شادی او بگذرید.

وقتی کسی را دوست دارید، به علایق او بیشتر از علایق خود اهمیت

می دهید.


وقتی کسی را دوست دارید، حاضرید به هر جایی بروید فقط او در کنارتان باشد.

وقتی کسی را دوست دارید، ناخود آگاه برایش احترام خاصی قائل هستید.

وقتی کسی را دوست دارید، تحمل سختی ها برایتان آسان و دلخوشی های زندگیتان فراوان می شوند.

وقتی کسی را دوست دارید، او برای شما زیباترین و بهترین خواهد بود اگرچه در واقع چنین نباشد.

وقتی کسی را دوست دارید، به همه چیز امیدوارانه می نگرید و رسیدن به آرزوهایتان را آسان می شمارید.

وقتی کسی را دوست دارید، با موفقیت و محبوبیت او شاد و احساس سربلندی می کنید.

وقتی کسی را دوست دارید، واژه تنهایی برایتان بی معناست.

وقتی کسی را دوست دارید، آرزوهایتان آرزوهای اوست.

وقتی کسی را دوست دارید، در دل زمستان هم احساس بهاری بودن دارید.

به راستی دوست داشتن چه زیباست، این طور نیست ؟

+ نوشته شده در  2010/10/19ساعت 10:41 PM  توسط سمیه هومن  | 

منو حالا نوازش کن همین حالا که تب کردم

منو حالا نوازش کن که این فرصت نره از دست

 

شاید این آخرین باره که این احساس زیبا هست

 

منو حالا نوازش کن همین حالا که تب کردم

 

اگه لمسم کنی شاید به دنیای تو برگردم

 

هنوزم میشه عاشق موند

 

تو باشی کار سختی نیست

 

بدون مرز با من باش

 

اگرچه دیگه وقتی نیست

 

نبینم این دم ِ آخر تو چشمات غصه میشینه

 

همه اشکاتو میبوسم میدونم قسمتم اینه

 

تو از چشمای من خوندی

 

که از این زندگی خستم

 

کنارت، اونقدر آرومم،که از مرگ هم نمیترسم

 

تنم سرده ولی انگار ،تو دستای تو آتیشه

 

خودت پلکامو میبندی

 

و این قصه تموم میشه

 

هنوزم میشه عاشق موند

 

تو باشی کار سختی نیست

 

بدون مرز با من باش

 

اگرچه دیگه وقتی نیست

 

نبینم این دم ِ آخر تو چشمات غصه میشینه

 

همه اشکاتو میبوسم میدونم قسمتم اینه
+ نوشته شده در  2010/10/16ساعت 5:26 PM  توسط سمیه هومن  | 

رنگ چشمات

تو که چشمات خیلی قشنگه
رنگ چشمات خیلی عجیبه
تو که این همه نگاهت واسه چشمام گرم و نجبیه
تو که چشمات خیلی قشنگه
رنگ چشمات خیلی عجیبه
تو که این همه نگاهت واسه چشمام گرم و نجبیه
میدونستی که چشات شکل یه نقاشیه که تو بچگی میشه کشید
میدونستی یا نه
میدونستی که تو چشمای تو رنگین کمون و میشه دید
میدونستی یا نه
میدونستی که نموندی
دلم و خیلی سوزوندی
چشات و ازم گرفتی من و تا گریه رسوندی
میدونستی که چشامی همه ی ارزوهامی
میدونستی که همیشه تو تموم لحظه هامی
میدونستی همه ی ارزوهام واسه ی چشم قشنگ تو پروندم رفتش
میدونستی یا نه
میدونستی که جوونیم و واسه چشم عجیب تو سوزوندم رفتش
میدونستی یا نه
میدونستی که نموندی
دلم و خیلی سوزوندی
چشات و ازم گرفتی من و تا گریه رسوندی
میدونستی که چشامی همه ی ارزوهامی
+ نوشته شده در  2010/10/14ساعت 10:42 PM  توسط سمیه هومن  | 

+ نوشته شده در  2010/10/6ساعت 11:7 PM  توسط سمیه هومن  | 

چشمهات را ببند



چشمهات را ببند
و بزار ستاره ها
در انگشتانت آويزان بشوند، مثل پروانه
عشق من
،
شب زيباست
نزديك من بيا
بالهاي بزرگت را باز كن
ماه فقط يك فرشته است
كه برات شب زنده داري مي كنه
اگر تو مي ترسي پرواز كردن را ياد بگير
ضربانهاي قلم مي گن
من تمام همه چمنزارها هستم
يك آسمان كامل درخواست كردم
(براي اينكه تو بتوني بلاخره ان را برگرداني )

چشهات را ببند
ماه دوستت خواهد شد
احساس مثل وزيد نسيم است
صورتت را نوازش ميده
تضمين ميكنه كه زمانها
فقط يك سراب نباشند
شب زيباست
نزديك من بيا
ما بيشتر از اون چيزي نمي بينيم
ماه، عشق من
،

براي تو مي درخشه
چشمهات را ببند
و بزار ستاره ها
با تمام روشنايي هاشون بدرخشن
مثل خورشيدهاي بيكران
عشق من
،
شب زيباست
نزديك من بيا
بالهاي بزرگت را باز كن
تو هستي، عشق من
كه براي من مي درخشي
تو هستي، عشق من
كه براي من مي درخشي

+ نوشته شده در  2010/9/28ساعت 12:57 PM  توسط سمیه هومن  | 

تنهایی

+ نوشته شده در  2010/9/23ساعت 11:54 PM  توسط سمیه هومن  | 

شب تنهایی

دلم خیلی گرفته نگرانم و دلتنگ

خیلی وقت ها فکر میکنم که همه چیز خوب میشه ولی نمیشه همش فکر منه

ابن روزها خیلی براش بی تابی می کنم دلم برایش خیلی تنگ شده

دلم می خواهد ببینمش و با اون شبم را روز و روزام رو شب کنم ولی می ترسم این آرزویی باشد که باید با خود به گور ببرم

کاش کسی پیدا میشد و منو درک می کرد - من و تنهایی و دلتنگیم و دوست داشتنم

دیگر از این همه فشار و سخت گیری خسته شده ام

کاش میشد رفت.................

بالهايم را باز می کردم و می رفتم به جایی که هیچ کس نباشد

تنهای تنها

من و باشم و خدای خودم

تنها همدم تمام بی کسیهایم

خدایا خودت می دانی ازتو چی می خواهم

کسی را دوست دارم

نذار تنهایم بگذارد - همیشه برای خودم (فقط خودم) باشد

خدایا دستانم را تنها نگذار................

+ نوشته شده در  2010/9/8ساعت 11:42 PM  توسط سمیه هومن  | 

نمی گیرد کسی جز غم سراغ خـــــــانه ی ما را

به زحمت جغد پیدا می کند ویرانه ی مـــــــــــا را

                                     از آن شادم که می آید غمش هر شب به بالینم

                                     چه سازم گر که غم هم گم کند کاشــانه ی ما را

چه غم گر جام ناکامان تهی ماند از مــی شادی

که خون دیده و دل پر کند پیمـــــــــــــانه ی ما را

                                     به شوخی می کند آن شوخ، با زلـف سیه بازی

                                     اگر خواهد به رقص آرد دل دیوانه ی مـــــــــا را

ز سر تا پای من مستی زند موج از نگــــــــاه او

نگهدارد خدا از چشـــــــــــــم بد میخانه ی ما را

                                    دل مشــــــــکل پسندم را اسیر خویشتن کردی

                                    به دست آوردی آسان گوهــــــر یکدانه ی ما را

نیفتد بر زبانهـــــــــــــــا نام ما در زندگی قدسی

مگر خواب اجل شیرین کند افســــــانه ی ما را

+ نوشته شده در  2010/9/1ساعت 10:38 PM  توسط سمیه هومن  | 

سرای بی كسی

در این سرای بی كسی كسی به در نمی زند
به دشت پر ملــــــــال ما پرنده پر نمــــــی زند

                                      یكی زشب گرفتگان چـــــــــــــراغ بر نمی كند
                                      كسی به كوچه سار شب در سحــــر نمی زند

نشسته ام در انتظـــــــار این غبــــار بی سوار
دریغ كز شبــــــی چنین سپیده سر نمـــی زند

                                     دل خراب من دگر خـــــــــراب تر نمـــــی شود
                                     كه خنجــــــر غمت از این خـــــراب تر نمی زند

گذر گهی است پر ستم كه اندرو به غیر غـــــم
یكی صلای آشنا به رهگـــــــذر نمــــــــــی زند

                               چه چشم پاسخ است از این دریچه های بسته ات 
                               برو که هیــــــــچ کس ندا به گوش کر نمـــــی زند

نه سایه دارم و نه بر بیفکننـــدم و ســـــزاست
اگر نه بر درخت تر کســــی تبر نمی زنــــــــــد

+ نوشته شده در  2010/9/1ساعت 10:36 PM  توسط سمیه هومن 

بوسه هاي خشكيده بر لب

بوسه هاي خشكيده بر لب

 

نسيم چه سخت ميگذرد در نبودنت

 

تمام وجودم خاطره خواهد شد به يادت

 

چه شيرين  وتلخ ميگذرد خاطراتت...

 

پروانه هاي احساسم

 

سبك بال ولي غمگين

 

در جستجوي خاطرات شيرينت

 

در پروازند...

 

من در اقيانوسي

 

 كشتي شكسته خود مي برم

 

به ساحلي...

 

دور

 

و

 

د

و

ر

.

.

.

كه نميدانم به آن خواهم رسيد؟!!!

 

طوفان

 

امواج

 

تاريكي

 

چه سخت است لحظه هاي تنهايي

 

آرام كردن دل بيقراري

 

كه مدام مي خواندت

 

با تمام وجودش...

 

بوسه هاي خشكيده بر لب

 

در خزان دوريت

 

برگ...برگ زرد خواهند شد

 

و بر زمين تنهايم   ريخته مي شوند...

 

هنگام  عبور سنگين خاطراتت

 

صداي خش...خش برگ هاي خشكيده

 

همه ناله از دوري توست...
+ نوشته شده در  2010/5/23ساعت 11:11 PM  توسط سمیه هومن  | 

يكي از همين روزها

نوشتم  :

مي تواني ازچمدانم بپرسي . . .

يكي ازهمين روزها

مرا نقاشي مي كنند

مرا قاب مي گيرند

اگر دير آمدي

سراغم را

 از مداد رنگي ها بگير

نوشت :

حوصله كن ... حوصله كن !

اگر با اين جيرة اندك

بشود از بلنداي  اين تابستان

پاي به پائيـــز نهاد ،

پاائيــز مي آيم . . .

نوشتم :

ـــ در آن روز ـــ

اگر فرياد مهيبِ

بادهاي نيمة پائيــز بگذارد . . .

با صداي گامهايت

ساعت دوستي را

مي كنم ميزان .

+ نوشته شده در  2010/5/23ساعت 11:6 PM  توسط سمیه هومن 

شبیه باران باش

شبیه باران باش

 

ببار

 

بر ترک های قلب شکسته ام

 

تا اشک های تو بهانه ای

 

 برای پیوند سلول های زخمی ام باشند
+ نوشته شده در  2010/5/23ساعت 11:2 PM  توسط سمیه هومن 

بدون تو

و روی بوم زندگی خزیده ام بدون تو

شبی پر از سکوت را کشیده ام بدون تو

 

 

تهی تر از همیشه بود دستهای خسته ام

به انتهای چاره ها رسیده ام بدون تو

 

 

بیا و مرهمی بزن به زخم های کهنه ام

همیشه درد عشق را کشیده ام بدون تو

 

 

سكوت نيست درد من بیا و روح عشق را

بزن به نقش مرده ای که دیده ام بدون تو

 

 

قدم زنان ورق بزن تمام خاطرات را

نگو که از تهِ دلت پریده ام بدون تو

 

 

توئي شعار هستی و تمام ادعای من

دل از تمام هستی ام بریده ام بدون تو
+ نوشته شده در  2010/5/23ساعت 10:59 PM  توسط سمیه هومن 

سهم من اینست

آه ...
سهم من اینست
سهم من اینست
سهم من،
آسمانیست که آویختن پرده ای آن را از من میگیرد
سهم من پایین رفتن از پله متروکست
و به چیزی در پوسیدگی و غربت واصل گشتن
سهم من گردش حزن آلودی در باغ خاطره هاست
و در اندوه صدایی جان دادن که به من می گوید
دست هایت را دوست می دارم،
دست هایم را در باغچه می کارم
سبز خواهم شد می دانم،می دانم،می دانم
و پرستو ها در گودی انگشتان جوهری ام
تخم خواهند گذاشت


+ نوشته شده در  2010/5/23ساعت 10:35 PM  توسط سمیه هومن